บทความ › งานพิมพ์ 3 มิติ

รู้จักส่วนประกอบเครื่องพิมพ์ FDM: hotend, extruder, heatbed, เซนเซอร์, G-code

ไล่ดูเครื่อง FDM ทีละชิ้น หัวฉีดกับ hotend ทำงานยังไง direct drive ต่างจาก Bowden ตรงไหน แกน XYZ เซนเซอร์แต่ละตัวมีไว้ทำอะไร และอ่าน G-code บรรทัดแรก ๆ ให้เป็น

เริ่มต้น อ่าน 9 นาที 21 ตุลาคม 2569 พิมพ์ 3 มิติ ตั้งแต่เลือกเครื่องถึงชิ้นงานเนียน · บทที่ 2/20

อ่านจบแล้วจะรู้
  • hotend คือชุดที่หลอมเส้น ประกอบด้วย nozzle, heater block (มีฮีตเตอร์กับเทอร์มิสเตอร์), heatbreak และ heatsink ที่กันความร้อนไม่ให้ลามขึ้นไป
  • direct drive วางมอเตอร์บนหัวพิมพ์ เส้นเดินทางสั้น (ราว 30–50 mm) ใช้ retraction 0.5–2 mm พิมพ์ TPU ได้ Bowden ดันเส้นผ่านท่อยาว ใช้ retraction 4–8 mm
  • slicer แปลงโมเดลเป็น G-code: บรรทัดคำสั่งเช่น M104 ตั้งอุณหภูมิ, G28 กลับตำแหน่งบ้าน, G1 เดินเส้นพร้อมฉีด
  • thermal runaway คือระบบตัดไฟเมื่อเทอร์มิสเตอร์เพี้ยน (เช่น อุณหภูมิตก 15 °C นานกว่า 45 วินาที) ห้ามปิด

บทที่แล้วช่วยให้เลือกเครื่องพิมพ์ 3 มิติ เครื่องแรกได้ บทนี้เปิดกล่องแล้วไล่ดูว่าแต่ละชิ้นเรียกว่าอะไร ทำหน้าที่อะไร เพราะคำเหล่านี้จะโผล่ในทุกบทต่อจากนี้ ทั้งในเมนู slicer ในคู่มือ และตอนถามปัญหาในกลุ่มผู้ใช้ รู้ชื่อชิ้นส่วนถูก = หาคำตอบได้เร็วขึ้นสิบเท่า

เส้นทางของพลาสติกในเครื่อง FDM สั้น ๆ คือ ม้วนเส้น → extruder ดัน → hotend หลอม → nozzle ฉีดลงบน heatbed โดยหัวพิมพ์ขยับตามแกน X Y Z ตามคำสั่งในไฟล์ G-code มาดูทีละส่วน

hotend: ชุดหลอมเส้น

hotend คือท่อโลหะที่ปลายล่างร้อนและปลายบนเย็น เส้นพลาสติกต้องเข้าไปแบบแข็งแล้วหลอมเฉพาะช่วงสุดท้าย ส่วนประกอบจากล่างขึ้นบน

  • nozzle (หัวฉีด) รูปลายทางของพลาสติก ขนาดที่พบมากที่สุดคือ 0.4 mm กำหนดความกว้างเส้นและความละเอียด บทที่ 3 จะว่าด้วยขนาดและวัสดุหัวฉีดโดยเฉพาะ
  • heater block บล็อกอะลูมิเนียมที่ยึด nozzle ไว้ ฝัง heater cartridge (แท่งฮีตเตอร์ ตัวอย่างเช่น 24 V 40 W) และ thermistor (เซนเซอร์อุณหภูมิ) ไว้ด้วยกัน
  • heatbreak ท่อผนังบางที่ต่อ heater block กับ heatsink ทำหน้าที่ขวางความร้อนไม่ให้เดินขึ้นบน จุดเปลี่ยนจากเส้นแข็งเป็นเส้นหลอมอยู่ตรงนี้ เป็นชิ้นที่หักง่ายเวลาเปลี่ยนหัวฉีดแรง ๆ
  • heatsink + พัดลม hotend ครีบระบายความร้อนด้านบน พัดลมตัวนี้ต้องหมุนตลอดเวลาที่หัวร้อน ถ้าพัดลมเสียหรือตู้ร้อนเกิน ความร้อนจะลามขึ้น เส้นนิ่มก่อนถึงหัวฉีด เรียกว่า heat creep อาการคืออุดตันกลางงาน

พัดลมอีกตัวที่อยู่ข้างหัวคือ part cooling fan เป่าชิ้นงานให้พลาสติกแข็งทันที ใช้แรงกับ PLA ใช้เบาหรือปิดกับ ABS/ASA คนละหน้าที่กับพัดลม heatsink

hotend + nozzleextruder ดันเส้นแกน Xheatbedแกน Zแกน Y (เตียง)ฟิลาเมนต์
สี่ส่วนที่ต้องรู้ชื่อ: extruder, hotend/nozzle, heatbed และแกน X Y Z

extruder: direct drive หรือ Bowden

extruder คือมอเตอร์สเต็ปเปอร์กับเฟืองที่กัดเส้นแล้วดันเข้า hotend มีสองแบบตามตำแหน่งที่วางมอเตอร์

หัวข้อdirect driveBowden
มอเตอร์อยู่ที่บนหัวพิมพ์ เหนือ hotendติดโครงเครื่อง ดันเส้นผ่านท่อ PTFE
ระยะเส้นจากเฟืองถึงจุดหลอมราว 30–50 mmราว 300–800 mm
retraction (ถอยเส้นกันยืดใย)0.5–2 mm4–8 mm
เส้นยืดหยุ่น (TPU)พิมพ์ได้ ลงถึงราว 85Aยาก ต้องช้ากว่า 20 mm/s และนิ่มกว่า 95A แทบไม่ไหว
มวลหัวพิมพ์หนักกว่า (เพิ่มราว 200–400 g)เบา เร่งได้มากกว่า
ของสิ้นเปลืองเฟืองต้องทำความสะอาดท่อ PTFE เสื่อม ควรเปลี่ยนทุก 6–12 เดือน

เครื่องรุ่นใหม่ส่วนใหญ่กลับมาเป็น direct drive เพราะมอเตอร์ตัวเล็กลงจนน้ำหนักไม่ใช่ปัญหาเท่าเดิม ถ้าเครื่องเป็น Bowden ให้จำสองเรื่อง ตัดท่อ PTFE ให้ตั้งฉากและดันให้สุดถึงหัวฉีด (ช่องว่างตรงนั้นคือต้นเหตุอุดตันอันดับต้น) และตั้ง retraction ยาวกว่า direct drive

heatbed และแผ่นพิมพ์

heatbed คือแผ่นที่มีขดลวดความร้อนอยู่ใต้ มี thermistor ของตัวเองแยกจาก hotend อุณหภูมิเตียงทำให้ชั้นแรกเกาะและกันชิ้นงานหดตัวจนยกขอบ ค่าแนะนำจาก Prusa Knowledge Base: PLA 50–60 °C, PETG 85–90 °C, ABS 80–110 °C, ASA 105–110 °C

บนเตียงมี แผ่นพิมพ์ (build plate) ที่ถอดได้ ผิวที่พบบ่อยคือ PEI เรียบ (smooth), PEI เนื้อทราย (textured/powder-coated) และกระจก แต่ละผิวเกาะวัสดุไม่เท่ากัน เช่น PETG เกาะ PEI เรียบแน่นเกินจนแกะแล้วแผ่นเสีย Prusa แนะนำใช้ผิว textured กับ PETG

แกน X Y Z และของที่ทำให้มันขยับ

  • X ซ้าย-ขวา Y หน้า-หลัง Z ขึ้น-ลง เครื่อง bed-slinger ให้เตียงวิ่งแกน Y ส่วน CoreXY ให้เตียงวิ่งแค่ Z
  • สายพาน (belt) ขับ X และ Y สายพานหย่อน = ชิ้นงานเบี้ยว มีรอยคลื่น (ringing) หรือชั้นเลื่อน (layer shift)
  • lead screw เกลียวขับแกน Z ตรง หมุนช้าแต่แม่น ต้องสะอาดและหล่อลื่น
  • ราง (rod/linear rail) รับน้ำหนักและนำทางหัวพิมพ์
  • stepper motor ทุกแกนขยับเป็นก้าว ๆ ไม่มีตัววัดตำแหน่งย้อนกลับ เครื่องจึงต้อง “หาบ้าน” ก่อนพิมพ์ทุกครั้ง (คำสั่ง G28)

เซนเซอร์: เครื่องรู้อะไรบ้าง

เซนเซอร์อยู่ที่มีไว้
thermistor hotendใน heater blockวัดอุณหภูมิหัว ให้เฟิร์มแวร์คุมฮีตเตอร์
thermistor เตียงใต้ heatbedวัดอุณหภูมิเตียง
endstopปลายแกน X Y (Z บางรุ่น)สวิตช์บอกตำแหน่งศูนย์ตอน G28
bed probeข้างหัวพิมพ์ หรือใช้หัวฉีดเองแตะวัดระยะหัวถึงเตียงหลายจุด ชดเชยเตียงเอียง (auto bed leveling)
filament runoutทางเข้า extruderเส้นหมดแล้วหยุดรอ ไม่พิมพ์ลมต่อ

bed probe มีหลายชนิด แบบเข็มแตะ (BLTouch) แบบ inductive ที่ใช้ได้กับเตียงโลหะเท่านั้น แบบ load cell/strain gauge ที่ใช้หัวฉีดแตะเตียงโดยตรง และแบบ eddy current ที่สแกนเร็วมากแต่ต้องชดเชยอุณหภูมิ บทที่ 9 จะลงลึกเรื่องปรับระดับเตียง

เซนเซอร์อุณหภูมิเป็นตัวที่เกี่ยวกับความปลอดภัยตรงที่สุด ถ้า thermistor หลุดออกจาก heater block เฟิร์มแวร์จะอ่านค่าต่ำกว่าจริงแล้วเร่งไฟใส่ฮีตเตอร์ไม่หยุด ระบบ thermal runaway protection คอยจับความผิดปกตินี้ Prusa ระบุว่าถ้าอุณหภูมิตกจากเป้าเกิน 15 °C นานกว่า 45 วินาที เครื่องจะตัดไฟฮีตเตอร์และหยุดพร้อมแสดง error สาเหตุที่เจอบ่อยคือ thermistor เสียบไม่สุด สายขาดใน และพัดลมเป่าโดน heater block ตรง ๆ

ห้ามปิด thermal runaway protection เพื่อ “ให้พิมพ์ผ่าน” มันคือด่านสุดท้ายกันไฟไหม้ ถ้า error ขึ้น ให้หาสาเหตุทางกายภาพ

G-code: ภาษาที่เครื่องอ่าน

slicer (เช่น PrusaSlicer, OrcaSlicer, Bambu Studio, Cura) รับโมเดล 3 มิติ (STL/3MF) หั่นเป็นชั้น แล้วเขียนออกมาเป็นไฟล์ข้อความ G-code บรรทัดละคำสั่ง เครื่องอ่านทีละบรรทัด ตัวอย่างต้นไฟล์ที่พบบ่อย (ชุดคำสั่งมาตรฐานของ Marlin ซึ่งเฟิร์มแวร์ส่วนใหญ่ใช้ร่วมกัน)

M140 S60        ; ตั้งเตียง 60 °C แล้วไปต่อ ไม่รอ
M104 S210       ; ตั้งหัว 210 °C แล้วไปต่อ ไม่รอ
G28             ; หาบ้านทุกแกน (ชนสวิตช์ endstop)
M190 S60        ; รอจนเตียงถึง 60 °C
M109 S210       ; รอจนหัวถึง 210 °C
G90             ; ใช้พิกัดสัมบูรณ์
G1 Z0.2 F600    ; ยกหัวมาที่ความสูงชั้นแรก 0.2 mm ด้วยความเร็ว 600 mm/นาที
G1 X120 Y20 E3.74 F1500 ; เดินไป X=120 Y=20 พร้อมดันเส้น 3.74 mm ที่ 1500 mm/นาที

สังเกตคู่ M104/M109 และ M140/M190 ตัวเลขน้อยคือ “ตั้งแล้วไปต่อ” ตัวเลขมากคือ “ตั้งแล้วรอ” ลำดับข้างบนให้เตียงกับหัวร้อนพร้อมกันระหว่างหาบ้าน ประหยัดเวลาและไม่ให้หัวร้อนจ่อเตียงนานจนเส้นไหลออกมาเอง

ตัวอย่าง: ตัวเลข E มาจากไหน

ค่า E3.74 คือความยาวเส้นที่ต้องดัน ลองคำนวณกลับจากเส้นที่พิมพ์ยาว 100 mm ชั้นสูง 0.2 mm กว้าง 0.45 mm (หัว 0.4 mm) เส้นขนาด 1.75 mm

  1. ปริมาตรพลาสติกที่ต้องวาง = 100 × 0.2 × 0.45 = 9.0 mm³
  2. พื้นที่หน้าตัดเส้น 1.75 mm = π × (1.75 ÷ 2)² = π × 0.875² = 2.405 mm²
  3. ความยาวเส้นที่ต้องดัน = 9.0 ÷ 2.405 = 3.74 mm

slicer ทำแบบนี้ให้ทุกบรรทัด ถ้าเส้นจริงหนา 1.72 mm (วัดด้วยเวอร์เนีย) หน้าตัดเล็กกว่า ค่า E เท่าเดิมจะวางพลาสติกน้อยไปราว 3% นี่คือที่มาของการตั้งเส้นผ่านศูนย์กลางเส้นและ flow ในบทที่ 7

ความปลอดภัย

  • heater block และ nozzle ร้อน 190–260 °C heatbed 60–110 °C อย่าเอามือเข้าใกล้ตอนเครื่องทำงาน และรอให้เย็นก่อนแกะชิ้นงานหรือเปลี่ยนหัว
  • สายฮีตเตอร์และ thermistor เป็นจุดที่ขาดในบ่อยเพราะขยับตามหัวพิมพ์ตลอด ถ้าอุณหภูมิบนจอกระโดดขึ้นลงตอนหัวเคลื่อน ให้หยุดพิมพ์แล้วตรวจสาย
  • เครื่องใช้ไฟ 24 V ที่ฮีตเตอร์ แต่ตัวจ่ายไฟรับ 220 V เสียบปลั๊กที่มีสายดิน และไม่วางเครื่องบนพรมหรือใกล้ม่าน

ข้อผิดพลาดที่เจอบ่อย

  • เรียก extruder กับ hotend สลับกัน แล้วซื้ออะไหล่ผิดชิ้น
  • ท่อ PTFE ของ Bowden ไม่สุดถึงหัวฉีด เหลือช่องว่างเล็ก ๆ ให้พลาสติกสะสม อุดตันซ้ำ ๆ
  • ปิดพัดลม heatsink เพราะเสียงดัง ผลคือ heat creep อุดตันกลางงาน
  • ตั้ง part cooling fan เต็มกับ ABS ชั้นแยกและขอบยก
  • ปิด thermal runaway หรือข้าม error แทนการหา thermistor ที่หลวม
  • ใช้ค่า retraction ของ direct drive กับเครื่อง Bowden (หรือกลับกัน) แล้วสงสัยว่าทำไมใยพลาสติกเต็มชิ้นงาน

บทถัดไปจะลงที่ชิ้นส่วนที่เล็กที่สุดแต่กำหนดคุณภาพมากที่สุด: หัวฉีด ขนาดและวัสดุ

แหล่งข้อมูล

คำถามที่พบบ่อย

hotend กับ extruder คืออะไร ต่างกันยังไง

extruder คือชุดมอเตอร์กับเฟืองที่จับและดันเส้นพลาสติก hotend คือส่วนที่หลอมเส้นแล้วฉีดออกทางหัวฉีด บางคนเรียกรวมกันว่าหัวพิมพ์ แต่เวลาซื้ออะไหล่ต้องแยกให้ถูก

ทำไมต้องมี heatsink กับพัดลมเป่าตลอดเวลาที่หัวร้อน

เพื่อให้เส้นแข็งอยู่จนถึง heatbreak แล้วค่อยหลอมในระยะสั้น ๆ ถ้าความร้อนลามขึ้นไป เส้นจะนิ่มก่อนถึงหัวฉีด เฟืองดันไม่ไป เกิดอุดตันที่เรียกว่า heat creep

ต้องเขียน G-code เองไหม

ไม่ต้อง slicer สร้างให้ทั้งหมด แต่อ่านออกช่วยได้มาก เช่น เปิดไฟล์ดูว่าอุณหภูมิที่ส่งไปเครื่องตรงกับที่ตั้งไหม หรือแก้ start G-code ให้เครื่องรอเตียงร้อนก่อนค่อยอุ่นหัว

วงจรและโค้ดในบทความทดสอบกับบอร์ดตัวอย่าง บอร์ดต่างรุ่นอาจใช้ขาต่างกัน ตรวจ pinout ของบอร์ดที่ใช้ก่อนต่อไฟเสมอ

อ่านต่อ

#3D printเริ่มต้น

ชิ้นงานหลุดจากเตียง ขอบงอยกตัว: แก้ที่อุณหภูมิ brim กาว และ ตู้ปิด

ทำไมมุมชิ้นงานยกตัว (warping) และชั้นแรกไม่ติดเตียง ไล่แก้ทีละข้อ: ล้างเตียง, อุณหภูมิเตียงต่อวัสดุ, skirt/brim/raft, กาวแท่ง, draft shield, ตู้ปิด และออกแบบมุมให้ไม่ยก

อ่าน 8 นาที
#3D printเริ่มต้น

ปรับระดับเตียงและชั้นแรก: Z-offset ที่ถูก และหน้าตาชั้นแรกที่ดี

ชั้นแรกตัดสินทั้งงาน บทนี้สอนปรับระดับเตียงแบบมือและแบบ auto, ตั้ง Z-offset ด้วยกระดาษแล้วจูนทีละ 0.02-0.05 mm, ดูว่าชั้นแรกต่ำไป สูงไป หรือพอดี และล้างเตียงให้ถูกวิธี

อ่าน 8 นาที
#3D printเริ่มต้น

เลือกเครื่องพิมพ์ 3 มิติ เครื่องแรก: FDM หรือ เรซิน, bed-slinger หรือ CoreXY

เทียบ FDM กับเรซิน เครื่องเตียงเลื่อนกับ CoreXY ตู้ปิดจำเป็นเมื่อไร คำนวณขนาดพื้นที่พิมพ์จากชิ้นงานจริง และคำถาม 5 ข้อที่ควรตอบได้ก่อนจ่ายเงิน

อ่าน 8 นาที