เลือกเครื่องพิมพ์ 3 มิติ เครื่องแรก: FDM หรือ เรซิน, bed-slinger หรือ CoreXY
เทียบ FDM กับเรซิน เครื่องเตียงเลื่อนกับ CoreXY ตู้ปิดจำเป็นเมื่อไร คำนวณขนาดพื้นที่พิมพ์จากชิ้นงานจริง และคำถาม 5 ข้อที่ควรตอบได้ก่อนจ่ายเงิน
- เครื่องแรกของคนส่วนใหญ่ควรเป็น FDM: วัสดุถูกกว่า ชิ้นงานเหนียวกว่า ไม่ต้องยุ่งกับสารเคมี เรซินเหมาะกับงานละเอียดระดับฟิกเกอร์
- bed-slinger ถูกและซ่อมง่าย CoreXY เร็วกว่าและนิ่งกว่ากับงานสูง ทั้งสองแบบพิมพ์ PLA ได้ดีเท่ากันถ้าตั้งค่าถูก
- ตู้ปิดจำเป็นเมื่อจะพิมพ์ ABS/ASA ส่วน PLA พิมพ์เครื่องเปิดได้เลย และตู้ร้อนเกินกลับทำให้ PLA มีปัญหา
- อย่าดูแค่ตัวเลขพื้นที่พิมพ์ วัดชิ้นงานใหญ่สุดที่คิดจะพิมพ์จริง แล้วเผื่อขอบ brim อีกข้างละ 5 mm
คำถามแรกของทุกคนที่อยากเริ่มพิมพ์ 3 มิติคือ “ซื้อเครื่องไหนดี” คำตอบที่ตรงกว่าคือ “จะพิมพ์อะไร” บทนี้ไม่ฟันธงยี่ห้อ แต่พาไล่ตัวเลือกใหญ่ 4 เรื่อง FDM หรือเรซิน โครงเครื่องแบบไหน ต้องมีตู้ปิดไหม และพื้นที่พิมพ์เท่าไหร่ถึงพอ ปิดท้ายด้วยคำถาม 5 ข้อที่ถ้าตอบได้ครบ จะเลือกเครื่องได้เอง
บทนี้เป็นบทแรกของเส้นทาง 20 บท บทถัดไปจะแกะส่วนประกอบเครื่อง FDM และศัพท์ที่ต้องรู้ ทีละชิ้น
FDM หรือ เรซิน
FDM (Fused Deposition Modeling) หลอมเส้นพลาสติก (ฟิลาเมนต์) แล้ววางทีละชั้น เรซิน (SLA/MSLA) ใช้แสง UV ฉายให้น้ำยาเรซินแข็งทีละชั้น สองแบบนี้ไม่ได้แข่งกันว่าใครดีกว่า แต่เหมาะกับงานต่างกัน
| หัวข้อ | FDM | เรซิน |
|---|---|---|
| ความสูงชั้นที่ใช้กันทั่วไป | 0.1–0.3 mm | 0.025–0.1 mm |
| ผิวงาน | เห็นรอยชั้น | เรียบ ใกล้งานฉีด |
| ความแข็งแรง | เหนียว รับแรงได้ดี (PLA, PETG, ABS) | เรซินทั่วไปเปราะ ต้องซื้อเรซินสูตร tough |
| งานหลังพิมพ์ | ลอก support ขัดนิดหน่อย ราว 5 นาที | ล้าง IPA อบ UV ลอก support ราว 20–30 นาที |
| ของเหลว/สารเคมี | ไม่มี | เรซินดิบเป็นพิษต่อผิว ต้องใส่ถุงมือไนไตรล์ แว่น ห้องระบายอากาศ |
| พื้นที่พิมพ์ที่พบบ่อย | 220–300 mm | 150–220 mm |
| เหมาะกับ | กล่องบอร์ด ขายึด ของใช้ ของเล่นชิ้นใหญ่ | ฟิกเกอร์ โมเดลเกม เครื่องประดับ งานละเอียด |
สำหรับงานของเมกเกอร์ (กล่องใส่บอร์ด ขายึดเซนเซอร์ เฟือง ของเล่นที่เด็กเล่นจริง) FDM ตอบโจทย์เกือบทั้งหมด เรซินเหมาะเมื่องานหลักคือฟิกเกอร์ที่ต้องการรายละเอียดระดับ 0.1 mm และยอมรับขั้นตอนล้าง-อบและกลิ่นเรซินได้
เรซินดิบห้ามโดนผิวหนัง ห้ามเทลงท่อ ของเหลือต้องอบ UV ให้แข็งก่อนทิ้ง ถ้าโต๊ะทำงานอยู่ในห้องนอนหรือห้องที่มีเด็ก เลือก FDM
bed-slinger หรือ CoreXY
เครื่อง FDM ตามบ้านมีโครงหลัก 2 แบบ
- bed-slinger (แบบ i3): เตียงเลื่อนหน้า-หลัง (แกน Y) หัวพิมพ์เลื่อนซ้าย-ขวา (แกน X) และยกขึ้น-ลง (แกน Z) โครงสร้างง่าย ชิ้นส่วนน้อย เป็นแบบที่ถูกที่สุดมานาน
- CoreXY: เตียงขยับแค่แกน Z มอเตอร์ 2 ตัวติดอยู่กับโครง ขับหัวพิมพ์ในแนว X และ Y ผ่านสายพานชุดเดียวกัน หัวพิมพ์เบา เตียงไม่ขยับ ชิ้นงานสูง ๆ จึงไม่โยก
| หัวข้อ | bed-slinger | CoreXY |
|---|---|---|
| อะไรเคลื่อนที่ | เตียง + ชิ้นงาน (มวลเพิ่มตามความสูงงาน) | หัวพิมพ์อย่างเดียว |
| ความเร็ว/อัตราเร่ง | ปานกลาง ต้องลดเมื่องานสูงหรือหนัก | สูงกว่า ผู้ผลิตบางรายโฆษณาถึง 30,000 mm/s² |
| งานสูงแคบ | เสี่ยงโยกหรือหลุดเตียง | นิ่งกว่า |
| พื้นที่วางเครื่อง | ต้องเผื่อหน้า-หลังให้เตียงเลื่อน | กะทัดรัดกว่าเทียบขนาดพิมพ์เท่ากัน |
| ซ่อม/ปรับ | สายพานแยกแกนชัด ไล่ปัญหาง่าย | เดินสายพานซับซ้อน ตั้งตึงยากกว่า |
| ตู้ปิด | มักต้องซื้อหรือทำเพิ่ม | หลายรุ่นมาพร้อมตู้ |
ข้อสังเกตจากโต๊ะเรา: ชิ้นงาน PLA ขนาดฝ่ามือออกมาดีเท่ากันทั้งสองแบบ ความต่างจะเห็นเมื่อพิมพ์งานสูงกว่า 150 mm หรือเมื่อเร่งความเร็ว ถ้างบจำกัดและเริ่มจากของชิ้นเล็ก bed-slinger ไม่ใช่ตัวเลือกที่แพ้
ต้องมีตู้ปิดไหม
ตู้ปิด (enclosure) ทำสองอย่าง กันลมโกรกและเก็บความร้อนรอบชิ้นงาน จำเป็นหรือไม่ขึ้นกับวัสดุ
| วัสดุ | หัวฉีด (Prusa KB) | เตียง | ตู้ปิด |
|---|---|---|---|
| PLA | 185–235 °C | 50–60 °C | ไม่จำเป็น |
| PETG | 230–240 °C | 85–90 °C | ไม่จำเป็น |
| ABS | ราว 255 °C | 80–110 °C | ควรมี งานใหญ่ต้องมี |
| ASA | ราว 260 °C | 105–110 °C | ควรมี งานใหญ่ต้องมี |
ABS และ ASA หดตัวราว 1–2% ตอนเย็น ถ้าไม่มีตู้ ขอบชิ้นงานจะยกตัว (warping) ทั้งสองยังปล่อยไอระเหย (ABS มี styrene) ต้องพิมพ์ในห้องที่ระบายอากาศได้ แต่ไม่ให้ลมพัดโดนชิ้นงานตรง ๆ
กลับกัน PLA ไม่ชอบความร้อนสะสม ตู้ที่ปิดสนิทตอนพิมพ์ PLA นาน ๆ ทำให้ hotend ระบายความร้อนไม่ทัน เส้นนิ่มก่อนถึงหัวฉีดแล้วอุดตัน (heat creep) เครื่องตู้ปิดส่วนใหญ่จึงแนะนำให้เปิดประตูหรือฝาบนเมื่อพิมพ์ PLA
สรุปสั้น ๆ: ถ้าปีแรกจะพิมพ์ PLA กับ PETG เป็นหลัก ตู้ไม่ใช่เงื่อนไข ถ้ารู้ตัวว่าจะพิมพ์ชิ้นส่วนที่ต้องทนร้อนหรือตากแดด (ABS/ASA) ให้ซื้อเครื่องที่มีตู้หรือเผื่อที่ทำตู้ตั้งแต่แรก
พื้นที่พิมพ์: คำนวณจากชิ้นงานจริง ไม่ใช่จากโบรชัวร์
ขนาดเตียงที่พบบ่อยคือราว 180 mm (เครื่องเล็ก), 220×220 mm และ 256×256 mm อย่าเลือกจากตัวเลขเฉย ๆ ให้วัดชิ้นงานใหญ่สุดที่ตั้งใจจะพิมพ์ใน 6 เดือนแรก
ตัวอย่าง อยากพิมพ์รางเก็บสายไฟยาว 250 mm กว้าง 30 mm สูง 20 mm บนเตียง 220×220 mm
- วางตรง: ต้องการ 250 mm แต่เตียงยาว 220 mm ไม่พอ
- วางทแยง 45°: ความยาวที่กินเตียงในแกนเดียว = (ยาว + กว้าง) × cos 45° = (250 + 30) × 0.707 = 198 mm
- เผื่อ brim และขอบที่หัวฉีดไปไม่ถึง ข้างละ 5 mm: 198 + 10 = 208 mm ≤ 220 mm พิมพ์ได้
ถ้าชิ้นงานยาว 300 mm: (300 + 30) × 0.707 + 10 = 243 mm เกินเตียง 220 ต้องแบ่งสองท่อนแล้วต่อด้วยลิ้นสวม หรือขยับไปเตียง 256 mm
ความสูง (แกน Z) มักเหลือเฟือ ชิ้นงานสูงใช้เวลาพิมพ์นานและเสี่ยงหลุดกลางทาง การวางชิ้นงานให้เตี้ยลงดีกว่าซื้อเครื่องสูง
คำถาม 5 ข้อก่อนจ่ายเงิน
- จะพิมพ์อะไรใน 6 เดือนแรก ตอบเป็นชิ้นงานจริง 3 อย่างพร้อมขนาด ถ้ามีฟิกเกอร์ตัวเล็กเป็นหลัก คิดเรื่องเรซิน ถ้าเป็นกล่อง ขายึด ของเล่น เลือก FDM
- วัสดุที่จะใช้คืออะไร PLA/PETG อย่างเดียวพอ หรือต้องการ ABS/ASA/TPU ถ้ามี TPU ให้ดูเครื่องที่เป็น direct drive (บทถัดไปอธิบาย) ถ้ามี ABS/ASA ต้องมีตู้
- เครื่องจะตั้งอยู่ตรงไหน ห้องนอนหรือห้องรวมที่คนอยู่ตลอด ไม่เหมาะกับ ABS/ASA และเรซิน วัดพื้นที่โต๊ะ อย่าลืมว่า bed-slinger ต้องการที่หน้า-หลังเพิ่มเพื่อให้เตียงเลื่อน
- อยากปรับแต่งเองหรืออยากกดพิมพ์ เครื่องแบบประกอบเอง/ปรับระดับเตียงด้วยมือสอนเยอะแต่กินเวลา เครื่องที่มี auto bed leveling และโปรไฟล์วัสดุมาให้พิมพ์ได้ตั้งแต่วันแรก
- อะไหล่กับชุมชนผู้ใช้ หัวฉีด สายพาน ท่อ PTFE แผ่นเตียง เป็นของสิ้นเปลือง เครื่องที่หาอะไหล่ในประเทศได้และมีคนใช้มากพอให้ถามปัญหา ประหยัดเวลามากกว่าสเปกที่ต่างกันเล็กน้อย
ความปลอดภัยที่ต้องรู้ก่อนเครื่องมาถึง
- หัวฉีดร้อน 190–260 °C เตียงร้อน 60–110 °C ห้ามจับระหว่างพิมพ์ ตั้งเครื่องให้พ้นมือเด็ก
- ไม่ทิ้งเครื่องไว้ตอนพิมพ์ชั้นแรก ๆ และไม่วางของติดไฟใกล้เครื่อง เครื่องสมัยใหม่มีระบบ thermal runaway ตัดไฟเมื่อเซนเซอร์อุณหภูมิเพี้ยน อย่าปิดระบบนี้
- ABS/ASA ปล่อยไอระเหย ต้องมีการระบายอากาศ เรซินต้องมีถุงมือไนไตรล์ แว่น และห้องที่อากาศถ่ายเท
ข้อผิดพลาดที่เจอบ่อย
- ซื้อเรซินเพราะงานสวย แล้วพบว่าไม่มีที่ล้าง ไม่มีที่อบ และกลิ่นอยู่ในห้องนอน
- เลือกจากความเร็วสูงสุดในโฆษณา ความเร็วจริงถูกจำกัดด้วยอัตราหลอมของ hotend ไม่ใช่มอเตอร์ บทที่ 18 จะพูดเรื่องนี้
- ซื้อเครื่องใหญ่สุดที่งบถึง แล้วพิมพ์แต่ของขนาดฝ่ามือ เตียงใหญ่ร้อนช้ากว่าและกินที่
- ไม่เผื่อค่าใช้จ่ายรอบตัว ฟิลาเมนต์ กล่องเก็บเส้นกันชื้น หัวฉีดสำรอง เวอร์เนีย กาวเตียง รวมแล้วไม่น้อย
- ซื้อตู้ปิดแล้วพิมพ์ PLA ปิดฝาสนิท จนหัวอุดตันบ่อย
แหล่งข้อมูล
- FDM vs. SLA: Compare Filament and Resin 3D Printers — Formlabs
- FDM vs Resin 3D Printing — 3DPrinting.com
- CoreXY vs Bed Slinger — Flashforge
- PLA, PETG, ABS, ASA — Prusa Knowledge Base
- Thermal runaway — Prusa Knowledge Base
คำถามที่พบบ่อย
ซื้อเครื่องพื้นที่พิมพ์ใหญ่ไว้ก่อนดีไหม
ชิ้นงานของเมกเกอร์ส่วนใหญ่ (กล่องบอร์ด ขายึด ของเล่น) อยู่ในกรอบ 150 mm เตียงขนาด 220 mm หรือ 256 mm เหลือพอ เครื่องใหญ่กินที่ กินไฟ และเตียงใหญ่ร้อนช้ากว่า แบ่งชิ้นแล้วประกอบมักคุ้มกว่า
เรซินให้งานสวยกว่า ทำไมไม่เริ่มที่เรซิน
ชั้นพิมพ์ 0.025-0.1 mm สวยจริง แต่ต้องล้างด้วย IPA อบ UV ใส่ถุงมือไนไตรล์และแว่นทุกครั้ง เรซินดิบเป็นพิษ ห้ามเทลงท่อ ถ้ายังไม่มีที่ทำงานแยกและระบายอากาศดี ให้เริ่มที่ FDM
ต้องมี auto bed leveling ไหม
ไม่จำเป็น แต่ลดงานยุ่งยากตอนเริ่มได้มาก เครื่องที่มีเซนเซอร์วัดเตียงจะชดเชยเตียงเอียงให้เอง มือใหม่พลาดชั้นแรกน้อยลงเยอะ
วงจรและโค้ดในบทความทดสอบกับบอร์ดตัวอย่าง บอร์ดต่างรุ่นอาจใช้ขาต่างกัน ตรวจ pinout ของบอร์ดที่ใช้ก่อนต่อไฟเสมอ